प्रणम्य भाष्यकृद्रामानन्दाचार्यं च राघवम्।
वैष्णवदिनचर्यां हि कल्याणीं बोधयाम्यहम् ॥१॥

स्नानसन्ध्यादिकं कार्यं स्तुत्वा प्रातर्हि राघवम् ।
जप्यः श्रीराममन्त्रश्च कर्तव्यं रामपूजनम् ॥२॥

ऊर्ध्वपुण्ड्रं सदा कार्यं श्रीयुतं हि मुमुक्षुभिः ।
ग्रीवायां तुलसीमालाद्वयं धार्यं च वैष्णवैः ॥३॥

वैष्णवाश्च नमस्कार्या दण्डवद् वैष्णवैः सदा।
अग्राह्यं वैष्णवैर्नित्यं निषिद्धं चानिवेदितम् ॥४॥

श्रीमदानन्दभाष्यादिग्रन्थानां पठनं तथा ।
चिन्तनं वैष्णवैः कार्यं स्वाचार्याणां च पूजनम् ॥५॥

वैष्णवैर्मूलमन्त्रेण बोद्धव्यमर्थपञ्चकम्।
कर्त्तव्या नवधा भक्तिः श्रीसीतारामचन्द्रयोः ॥६॥

परम्परानुसन्धेया रामभक्तैर्हि वैष्णवैः ।
द्वयमन्त्रानुसन्धानं कार्यं श्रीवैष्णवैः सदा ॥७॥

वासः सहैव कर्त्तव्यो द्वयनिष्ठैश्च वैष्णवैः।
कर्त्तव्या सङ्गतिर्नैव संसारिणां तु गर्विणाम् ॥८॥

असात्विकाच्च लौकिकाद् वृत्तात् कार्या पृथक् स्थितिः ।
औदासीन्यं परित्याज्यं श्रीवैष्णवेषु सर्वदा ॥९॥

मनूक्ता दश धर्माश्च पालनीयाः प्रयत्नतः ।
व्रतोत्सवौ च कर्त्तव्यौ वैष्णवौ वैष्णवैर्मुदा ॥१०॥

दृष्टार्थोऽननुवर्त्यो हि त्याज्यसंसारिदेहिनाम् ।
रामस्य च तदीयानां निन्दा कार्या न कर्हिचित् ॥११॥

स्वदोषदर्शनं कार्यं सततं वैष्णवैर्जनैः ।
स्वप्रशंसा न कर्त्तव्या श्रीवैष्णवैर्मुमुक्षुभिः ॥१२॥

स्वस्वातन्त्र्यं निवर्त्याथ वैष्णवपरतन्त्रता।
वैष्णवैरनुसन्धेया स्वीयाऽत्र सर्वदा जनैः ॥१३॥

परिहारश्च कर्त्तव्यो भक्तैगर्वस्य सर्वथा।
असाधूनां परित्याग: साधूनां च परिग्रहः ॥१४॥

स्वरूपवर्धकं कार्यं सदाचार्यप्रसादनम् ।
ज्ञेयश्च परमोपायः श्रीरामः सर्वकारणम् ॥१५॥

उपकारस्मृतिः कार्या रामस्य सकलेशतुः ।
अमोघा संस्तुतिः कार्या रामस्य परमात्मनः ॥१६॥

श्रीरामे च तदीयेषु निष्ठा कार्या मुमुक्षुभिः ।
उपेक्षा नैव कर्त्तव्या कस्यचित् प्राणिनः खलु ॥१७॥

श्रीरामज्ञानशून्याश्च दोषशून्या विभाव्यताम् ।
रामवृत्तं च संश्राव्य कार्यस्तेषां समादरः ॥१८॥

निष्ठा भागवती ज्ञेया श्रीरामस्य प्रसादतः ।
प्रायश्चित्तादिना नैव सन्निष्ठा जायते खलु ॥१९॥

निषादगृद्धवृत्तं हि प्रमाणं तत्र विद्यते ।
वैष्णवानां मुमुक्षूणामेते चार्था अपेक्षिताः ॥२०॥

श्रीमत्सुरसुरानन्दाचार्येण निर्मिता शुभा ।
वैष्णवदिनचर्येयं भूयात् कल्याणकारिणी ॥२१॥

॥ इति श्रीसुरसुरानन्दाचार्यकृतं श्रीवैष्णवदिनचर्या सम्पूर्णम् ॥

praṇamya bhāṣyakṛdrāmānandācāryaṃ ca rāghavam।
vaiṣṇavadinacaryāṃ hi kalyāṇīṃ bōdhayāmyaham ॥1॥

snānasandhyādikaṃ kāryaṃ stutvā prātarhi rāghavam ।
japyaḥ śrīrāmamantraśca kartavyaṃ rāmapūjanam ॥2॥

ūrdhvapuṇḍraṃ sadā kāryaṃ śrīyutaṃ hi mumukṣubhiḥ ।
grīvāyāṃ tulasīmālādvayaṃ dhāryaṃ ca vaiṣṇavaiḥ ॥3॥

vaiṣṇavāśca namaskāryā daṇḍavad vaiṣṇavaiḥ sadā।
agrāhyaṃ vaiṣṇavairnityaṃ niṣiddhaṃ cānivēditam ॥4॥

śrīmadānandabhāṣyādigranthānāṃ paṭhanaṃ tathā ।
cintanaṃ vaiṣṇavaiḥ kāryaṃ svācāryāṇāṃ ca pūjanam ॥5॥

vaiṣṇavairmūlamantrēṇa bōddhavyamarthapañcakam।
karttavyā navadhā bhaktiḥ śrīsītārāmacandrayōḥ ॥6॥

paramparānusandhēyā rāmabhaktairhi vaiṣṇavaiḥ ।
dvayamantrānusandhānaṃ kāryaṃ śrīvaiṣṇavaiḥ sadā ॥7॥

vāsaḥ sahaiva karttavyō dvayaniṣṭhaiśca vaiṣṇavaiḥ।
karttavyā saṅgatirnaiva saṃsāriṇāṃ tu garviṇām ॥8॥

asātvikācca laukikād vṛttāt kāryā pṛthak sthitiḥ ।
audāsīnyaṃ parityājyaṃ śrīvaiṣṇavēṣu sarvadā ॥9॥

manūktā daśa dharmāśca pālanīyāḥ prayatnataḥ ।
vratōtsavau ca karttavyau vaiṣṇavau vaiṣṇavairmudā ॥10॥

dṛṣṭārthō'nanuvartyō hi tyājyasaṃsāridēhinām ।
rāmasya ca tadīyānāṃ nindā kāryā na karhicit ॥11॥

svadōṣadarśanaṃ kāryaṃ satataṃ vaiṣṇavairjanaiḥ ।
svapraśaṃsā na karttavyā śrīvaiṣṇavairmumukṣubhiḥ ॥12॥

svasvātantryaṃ nivartyātha vaiṣṇavaparatantratā।
vaiṣṇavairanusandhēyā svīyā'tra sarvadā janaiḥ ॥13॥

parihāraśca karttavyō bhaktaigarvasya sarvathā।
asādhūnāṃ parityāga: sādhūnāṃ ca parigrahaḥ ॥14॥

svarūpavardhakaṃ kāryaṃ sadācāryaprasādanam ।
jñēyaśca paramōpāyaḥ śrīrāmaḥ sarvakāraṇam ॥15॥

upakārasmṛtiḥ kāryā rāmasya sakalēśatuḥ ।
amōghā saṃstutiḥ kāryā rāmasya paramātmanaḥ ॥16॥

śrīrāmē ca tadīyēṣu niṣṭhā kāryā mumukṣubhiḥ ।
upēkṣā naiva karttavyā kasyacit prāṇinaḥ khalu ॥17॥

śrīrāmajñānaśūnyāśca dōṣaśūnyā vibhāvyatām ।
rāmavṛttaṃ ca saṃśrāvya kāryastēṣāṃ samādaraḥ ॥18॥

niṣṭhā bhāgavatī jñēyā śrīrāmasya prasādataḥ ।
prāyaścittādinā naiva sanniṣṭhā jāyatē khalu ॥19॥

niṣādagṛddhavṛttaṃ hi pramāṇaṃ tatra vidyatē ।
vaiṣṇavānāṃ mumukṣūṇāmētē cārthā apēkṣitāḥ ॥20॥

śrīmatsurasurānandācāryēṇa nirmitā śubhā ।
vaiṣṇavadinacaryēyaṃ bhūyāt kalyāṇakāriṇī ॥21॥

॥ iti śrīsurasurānandācāryakṛtaṃ śrīvaiṣṇavadinacaryā sampūrṇam ॥