यह उपदेश सुनि मन मीत । बडि चेतावनी करि चीत ॥
जाके गुस्से है जमराय । ताकू नींद कैसे आय ॥१॥

मारग चालना है तोय । अन्धे क्यों न चेतन होय ॥
पयाणा दूर है तेरा । सघन बन बहुत उरझेरा ॥२॥

जामें बहुत औघट घाट । अतिही कठिन विषमी बाट ॥
जासी सुहड़ भट सामंत । अति रणजीत पूरा मंत ॥३॥

खांडा धार मारग वीर । कायर बाँधसी नहि घोर ॥
शूरो पहुँच सी एकाध । नटवर-कला जाणे साध ॥४॥

जामे मोह सरिता धार। भव को समद अधिक अपार ॥
जो हरिनाम नौका लार । सद्गुरु खे उतारै पार ॥५॥

आड़े पाँच अर बटमार । पुनि पच्चीस ताका लार ॥
लालच लोभ आदि अनेक । बहुतक जोध एकाएक ॥६॥

अरि बलवंत अति हंकार । तापर कोपको है भार ॥
मारग माहिं मान गुमान । सन्मुख खडे साँधे बान ॥७॥

तामे सिंह ससो खाय । आपो अतो मारे धाय ॥
मन्मथ जोध मारग मांय । कायर कहो किस बिध जाय ॥८॥

कायर लाख कहो किस काम । सूरो एक भलो वरियाम ॥
सूरो सोपि सिर पर ईश । भगवत मेलसी भुज शीस ॥९॥

पहरो सहज बगतर अंग । सद्गुरु शब्द का कर संग ॥
गुरुको ज्ञान करि तरवार । खेड़ी खिमा लेहु विचार ॥१०॥

जपि गुरु मन्त्र करि जम दाढ । ता सूं सही अति औ गाढ ॥
चेतन तुरी पाखर घाल । खत्री अरी पर यों चाल ॥११॥

सत संतोष आयुध शील । सुधि बुधि सुरति राखो ढील ॥
देय विवेक को शिर टोप । रंगावली अधिक अनोप ॥१२॥

लवकी गहो हाथ कमान । ध्यान समाधि धुनि दम बान ॥
राखो सांग सांच विचार । गहि विस्वास बड़ हथियार ॥१३॥

भगती भाव प्रेम सप्रीत । आयुध गहे अरि कूँ जीत ॥
गहि वैराग दृढ़ मत सार । शूरा सुगम कायर हार ॥१४॥

जड़ी संजीवनी जगदीश । सो ले राख अपने शीस ॥
वज्र सदृश तनु हरि आण। वैरी का न लागे बाण ॥१५॥

दूजा नहीं कोय उपाय । हरिगुण मगन ह्वै करि गाय‌ ॥
'पीपा' हेत करि सुण बात । हरि बिन सबहि दोसे जात ॥१६॥

गे सो देउ तोय बताय । सुणले हेत कर चितलाय ॥
कहूं हूं आपणे अनुमान । गिनती को नहीं परमान ॥१७॥

जादव गये छप्पन क्रोड । कौरुं पांडु दल बल जोड ॥
जिन संग लाख खोहिणि पूर । जोधा ते मिले सब धूर ॥१८॥

चाले केसि कंस चाणूर । कहें शिशुपाल केते और ॥
बहुता जरासंध अति जोर । डारयो तणकला ज्यूँ तो ॥१९॥

जाके शीस दस भुज बीस । रावण गया दईतां ईश ॥ २०॥

चकवे मंडलीक संबंध । ते सब पड़े जम के फंद ॥
केते कहूँ दानव देव । गिणती कौन आवे छेव ॥२१॥

सांवत सूर सुभट जुझार । चौसर खेलिगे संसार ॥
जेते हैं तिते सव जाहिं। आवहिंगे तेऊ थिर नाहिं ॥२२॥

रहसी सुरग र्मत न पताल । कूरम शेस पण दिक्पाल ॥
न रहसी मांडके सब थंभ । जे घट धरे करि आरम्भ ॥२३॥

न रहसी अवनि नीर हुतास । जासी पवन अरु आकास ॥
न रहसी तीन गुण विस्तार । माया आदि अरु आकार ॥२४॥

न रहसी जरा मोत स काल । ए जमराय जीव कंकाल ॥
रहसी आप श्रीरघुनाथ । एकाएक कोई न साथ ॥२५॥

धरि धरि कह्यो तो सूं टेर । निसि दिन मांहि साठों बेरि ॥
एको सबद कान कराय। धरिहु धरिहु अवधि घटाय ॥२६॥

सूरज चन्द है दोउ साख । पूरब जोय पच्छिम दाख ॥
निशि दिन घटे आवत जात । सो गति आपनी सुण गात ॥२७॥

तरवर देख फिरता जाय । ऊगे आथवे सब नांय ॥
सो गति आपणी पण जाण । तरवर साथ है सत मान ॥२८॥

सरिता नीर थिर नहिं होय । सरवर क्यूं न देखो जोय ॥
यो जग देखतां सब जाय । सो गति देख तन निरताय ॥२९॥

यो सब जान अंजुल नीर । जासी देखतां नहि थीर ॥
ऐसी धन स जोबन आथ । कह धूं वालि किसके साथ ॥३०॥

मुरगे पंच दिया बताय । जंबुक कह्या त्रय समझाय ॥
याविध याम बीते आठ । धरि पुनि तीस दूनी साठ ॥३१॥

वासर रैन याविध जाय । अन्धे उमर ऐव्यो जाय ॥
पशु पण पन्थ पुकार । मानुष जनम जाणन हार ॥३२॥

चलि श्याम आये सेत । मस्तक चढे हेला देत ॥
ऊँची चड, कह्यो सुन तोय । पीपा क्यों न चेतन होय ॥३३॥

आडे मात तात न भ्रात‌ ।जारां देखतां ले जात‌ ॥
देखें कुल कुटुम परिवार । समरथ नहिं छुड़ावनहार ॥३४॥

जगके सबहि मीत अमीत । चकरित भए सब भयभीत ॥
ऐसो नहीं कोउ बलवन्त । जमसू जीत राखे जंत ॥३५॥

एसो नहीं कलि माहिं । राखे चालतां गहि बाहिं ॥
स्वारथके सगे सब कोय । संकट निकट नहीं लोय ॥३६॥

बहु विध कह्यो मैं समझाय । अवसर जाण हरि हित लाय‌ ॥
सुन सौ बात की एक बात । पीपा सुमर श्रीरघुनाथ ॥३७॥

॥ इति श्रीपीपाचार्यकृतं चेतावनी सम्पूर्णम् ॥

yaha upadēśa suni mana mīta । baḍi cētāvanī kari cīta ॥
jākē gussē hai jamarāya । tākū nīṃda kaisē āya ॥1॥

māraga cālanā hai tōya । andhē kyōṃ na cētana hōya ॥
payāṇā dūra hai tērā । saghana bana bahuta urajhērā ॥2॥

jāmēṃ bahuta aughaṭa ghāṭa । atihī kaṭhina viṣamī bāṭa ॥
jāsī suhaḍa़ bhaṭa sāmaṃta । ati raṇajīta pūrā maṃta ॥3॥

khāṃḍā dhāra māraga vīra । kāyara bā~dhasī nahi ghōra ॥
śūrō pahu~ca sī ēkādha । naṭavara-kalā jāṇē sādha ॥4॥

jāmē mōha saritā dhāra। bhava kō samada adhika apāra ॥
jō harināma naukā lāra । sadguru khē utārai pāra ॥5॥

āḍa़ē pā~ca ara baṭamāra । puni paccīsa tākā lāra ॥
lālaca lōbha ādi anēka । bahutaka jōdha ēkāēka ॥6॥

ari balavaṃta ati haṃkāra । tāpara kōpakō hai bhāra ॥
māraga māhiṃ māna gumāna । sanmukha khaḍē sā~dhē bāna ॥7॥

tāmē siṃha sasō khāya । āpō atō mārē dhāya ॥
manmatha jōdha māraga māṃya । kāyara kahō kisa bidha jāya ॥8॥

kāyara lākha kahō kisa kāma । sūrō ēka bhalō variyāma ॥
sūrō sōpi sira para īśa । bhagavata mēlasī bhuja śīsa ॥9॥

paharō sahaja bagatara aṃga । sadguru śabda kā kara saṃga ॥
gurukō jñāna kari taravāra । khēḍa़ī khimā lēhu vicāra ॥10॥

japi guru mantra kari jama dāḍha । tā sūṃ sahī ati au gāḍha ॥
cētana turī pākhara ghāla । khatrī arī para yōṃ cāla ॥11॥

sata saṃtōṣa āyudha śīla । sudhi budhi surati rākhō ḍhīla ॥
dēya vivēka kō śira ṭōpa । raṃgāvalī adhika anōpa ॥12॥

lavakī gahō hātha kamāna । dhyāna samādhi dhuni dama bāna ॥
rākhō sāṃga sāṃca vicāra । gahi visvāsa baḍa़ hathiyāra ॥13॥

bhagatī bhāva prēma saprīta । āyudha gahē ari kū~ jīta ॥
gahi vairāga dṛḍha़ mata sāra । śūrā sugama kāyara hāra ॥14॥

jaḍa़ī saṃjīvanī jagadīśa । sō lē rākha apanē śīsa ॥
vajra sadṛśa tanu hari āṇa। vairī kā na lāgē bāṇa ॥15॥

dūjā nahīṃ kōya upāya । hariguṇa magana hvai kari gāya‌ ॥
'pīpā' hēta kari suṇa bāta । hari bina sabahi dōsē jāta ॥16॥

gē sō dēu tōya batāya । suṇalē hēta kara citalāya ॥
kahūṃ hūṃ āpaṇē anumāna । ginatī kō nahīṃ paramāna ॥17॥

jādava gayē chappana krōḍa । kauruṃ pāṃḍu dala bala jōḍa ॥
jina saṃga lākha khōhiṇi pūra । jōdhā tē milē saba dhūra ॥18॥

cālē kēsi kaṃsa cāṇūra । kahēṃ śiśupāla kētē aura ॥
bahutā jarāsaṃdha ati jōra । ḍārayō taṇakalā jyū~ tō ॥19॥

jākē śīsa dasa bhuja bīsa । rāvaṇa gayā daītāṃ īśa ॥ 20॥

cakavē maṃḍalīka saṃbaṃdha । tē saba paḍa़ē jama kē phaṃda ॥
kētē kahū~ dānava dēva । giṇatī kauna āvē chēva ॥21॥

sāṃvata sūra subhaṭa jujhāra । causara khēligē saṃsāra ॥
jētē haiṃ titē sava jāhiṃ। āvahiṃgē tēū thira nāhiṃ ॥22॥

rahasī suraga rmata na patāla । kūrama śēsa paṇa dikpāla ॥
na rahasī māṃḍakē saba thaṃbha । jē ghaṭa dharē kari ārambha ॥23॥

na rahasī avani nīra hutāsa । jāsī pavana aru ākāsa ॥
na rahasī tīna guṇa vistāra । māyā ādi aru ākāra ॥24॥

na rahasī jarā mōta sa kāla । ē jamarāya jīva kaṃkāla ॥
rahasī āpa śrīraghunātha । ēkāēka kōī na sātha ॥25॥

dhari dhari kahyō tō sūṃ ṭēra । nisi dina māṃhi sāṭhōṃ bēri ॥
ēkō sabada kāna karāya। dharihu dharihu avadhi ghaṭāya ॥26॥

sūraja canda hai dōu sākha । pūraba jōya pacchima dākha ॥
niśi dina ghaṭē āvata jāta । sō gati āpanī suṇa gāta ॥27॥

taravara dēkha phiratā jāya । ūgē āthavē saba nāṃya ॥
sō gati āpaṇī paṇa jāṇa । taravara sātha hai sata māna ॥28॥

saritā nīra thira nahiṃ hōya । saravara kyūṃ na dēkhō jōya ॥
yō jaga dēkhatāṃ saba jāya । sō gati dēkha tana niratāya ॥29॥

yō saba jāna aṃjula nīra । jāsī dēkhatāṃ nahi thīra ॥
aisī dhana sa jōbana ātha । kaha dhūṃ vāli kisakē sātha ॥30॥

muragē paṃca diyā batāya । jaṃbuka kahyā traya samajhāya ॥
yāvidha yāma bītē āṭha । dhari puni tīsa dūnī sāṭha ॥31॥

vāsara raina yāvidha jāya । andhē umara aivyō jāya ॥
paśu paṇa pantha pukāra । mānuṣa janama jāṇana hāra ॥32॥

cali śyāma āyē sēta । mastaka caḍhē hēlā dēta ॥
ū~cī caḍa, kahyō suna tōya । pīpā kyōṃ na cētana hōya ॥33॥

āḍē māta tāta na bhrāta‌ ।jārāṃ dēkhatāṃ lē jāta‌ ॥
dēkhēṃ kula kuṭuma parivāra । samaratha nahiṃ chuḍa़āvanahāra ॥34॥

jagakē sabahi mīta amīta । cakarita bhaē saba bhayabhīta ॥
aisō nahīṃ kōu balavanta । jamasū jīta rākhē jaṃta ॥35॥

ēsō nahīṃ kali māhiṃ । rākhē cālatāṃ gahi bāhiṃ ॥
svārathakē sagē saba kōya । saṃkaṭa nikaṭa nahīṃ lōya ॥36॥

bahu vidha kahyō maiṃ samajhāya । avasara jāṇa hari hita lāya‌ ॥
suna sau bāta kī ēka bāta । pīpā sumara śrīraghunātha ॥37॥

॥ iti śrīpīpācāryakṛtaṃ cētāvanī sampūrṇam ॥